آسیب شناسی دولت عدالت؛

«هدف گمشده»

مقام معظم رهبري در آغاز به كار دولت جديد، ضمن تاييد شعارها و رويكردهاي دولت نهم - با توجه به كارنامه دولت هاي پيشين و آسيب هاي بوجود آمده در دوران آنها - تذكرات بسيار مفيدي را خطاب به دولت جديد ارائه فرمودند.

 بعنوان مثال معظم له با توجه به غفلت دولت هاي گذشته از محور قرار دادن عدالت اجتماعي فرمودند كه در دولت نهم پرداختن به هيچ مساله يا ارزش ديگري نبايد پيگيري عدالت را - كه در بعد اجتماعي، آرمان اصلي انقلاب اسلامي است -  تحت الشعاع قرار دهد و خاطر نشان ساختند كه اينبار نيز افراد يا گروه هايي خواهند كوشيد ذهن دولت را به سوي مسائل حاشيه اي يا بي اهميت معطوف سازند كه دولت جديد نبايد به اين خط دهي ها توجهي نشان دهد.

پيگيري عدالت كه مورد تاكيد رهبر فرزانه و محور شعارهاي دولت نهم مي باشد در تحليل كلان در سه مقوله مصداق پيدا مي نمايد: «مبارزه با فقر»،«مبارزه با فساد» و «مبارزه با تبعيض».

در اين ارتباط چند مساله از اهميت وافر برخوردار است كه بايد مورد توجه دولتمردان جديد قرار بگيرد:

1-  اگر چه تحقق عدالت امري ذهني نيست، بلكه مستلزم سياست گذاري ،وضع قانون، تهيه آيين نامه و اجراي آنهاست؛ اما دولتمردان جديد بويژه شخص رئيس جمهور بايد توجه داشته باشند كه يك امر مهم در اين ارتباط، تبيين مباني نظري و همچنين ترويج و تبليغ سياست ها و رويكردهاي مورد نظر دولت براي عموم جامعه بويژه مديران رده هاي مختلف مي باشد.

 به بيان ديگر براي تحقق اهداف دولت، بايد اين اهداف در سطح جامعه بخصوص در ميان نخبگان سياسي و مديران رده هاي مختلف تبيين و ترويج گردد و به عبارت  بهتر، بايد  كار فرهنگي صورت گيرد.

چه بسا مديراني كه هنوز قادر به درك اين شعارها نبوده و در عمل اين شعارها را مثله خواهند كرد. اضافه مي كنم كه موضع كاملا متمايز گروه ها و احزاب سياسي و به اصطلاح نخبگان با موضع ملت در جريان انتخابات دوره نهم رياست جمهوري نشان داد كه بسياري از نخبگان قادر به درك اين شعارهاي مورد نظر مردم  و ضرورت اجراي آنها در كشور  نمي باشند.

2-  در پيگيري امر مبارزه با فقر، فساد و تبعيض نبايد قضيه «نومن ببعض و نكفر ببعض» پيش بيايد. به عبارت ديگر نبايد هيچ يك از سه مورد مذكور، فداي ديگري گردد.اين مساله در مورد ساير رويكردها و شعارهاي دولت نهم نيز ضرورت دارد.

 تحقق عدالت در گرو مبارزه همزمان با سه مقوله فقر، فساد و تبعيض مي باشد. يك آسيب مهمي كه بايد از پيدايش آن جلوگيري كرد آن است كه برخي از مديران با مشي عافيت طلبانه  و محافظه كارانه ، محروميت زدايي را در پيش گيرند و از دو مقوله اخير غفلت نمايند كه در اين صورت همان آسيب هايي كه در دوران «سازندگي» پيش آمد اتفاق خواهد افتاد. اگر چه «كارگزاران سازندگي» يك حزب با افراد معدودي بيش نيست؛ اما بايد اذعان داشت كه در سطح كشور، تفكر فراگيري منطبق با ديدگاه هاي حزب مذكور وجود دارد. بعلاوه متاسفانه در برخي نقاط كشور ، مديراني منصوب و وارث دولت جديد شده اند كه از لحاظ فكري با دولت جديد سنخيت لازم را ندارند. البته توجه داريم كه محروميت زدايي بدون مبارزه با فساد و تبعيض معناي واقعي هم پيدا نخواهد كرد. از اينروست كه معتقديم  در صورت بي توجهي به مقوله مبارزه  با  فساد و تبعيض ، اينبار نيز به نوعي دچار عارضه «هدف گمشده » خواهيم گرديد.

در مجموع بايد گفت كه همچنان كه پركار بودن، كم هزينه بودن و منش مكتبي و انقلابي رئيس جمهور و وزراي وي بايد به سطوح مختلف مديران تسري پيدا كند؛ ساير رويكرها و اهداف دولت هم بايد از طرق مختلف در سطوح مختلف ترويج و نهادينه گردد. بعلاوه مديران منتخب از قبيل فرماندران و بخشداران هم بايد افرادي كاملا معتقد به شعارها و رويكرهاي دولت نهم باشند و به مثابه نماينده رئيس جمهور در مناطق خود مبلغ جدي اين شعارها و رويكردها و نهايتا تحقق بخش آنها در عرصه هاي اجتماعي باشند.

منبع: روزنامه سیاست روز- جعفر برهانی - ۲۵ /۱۲/ ۸۴